صعود به بام استان ایلام

آغاز یک رؤیا در ارتفاعات ایران؛ اولین قدم‌های پروژه سیمرغ با صعود به قله کان صیفی

گاهی یک مسیر، خیلی قبل‌تر از حرکت کردن روی پاکوب‌ها آغاز می‌شود؛ از یک فکر، یک علاقه و یک تصمیم کوچک که آرام‌آرام تبدیل به یک هدف بزرگ می‌شود. برای من کوهنوردی همیشه چیزی فراتر از رسیدن به ارتفاع و ایستادن روی قله بوده است. کوه فرصتی است برای تجربه کردن، یاد گرفتن و شناختن خود و طبیعتی که در آن زندگی می‌کنیم. از همان روزهای ابتدایی ورودم به دنیای کوهنوردی، همیشه دوست داشتم با هدف جلو بروم؛ برنامه‌هایی داشته باشم که فقط یک صعود معمولی نباشند، بلکه تبدیل به یک مسیر و یک پروژه شوند.

طرح سیمرغ کوه‌های ایران یا پروژه ۳۱×۳۱ (نامی که بر این طرح نهاده‌ام) دقیقاً از همین نگاه شکل گرفت؛ سفری برای دیدن ۳۱ قله در ۳۱ استان ایران؛ اما نه فقط برای ثبت یک عدد. برای من، سیمرغ یعنی شناخت بیشتر ایران، لمس طبیعت متفاوت هر منطقه و ساختن مجموعه‌ای از تجربه‌هایی که هر صعود به همراه خودش می‌آورد.

اولین قدم این مسیر با قله کان صیفی در استان ایلام برداشته شد؛ قله‌ای که شاید از نظر فنی سخت‌ترین صعود زندگی‌ام نبود، اما از نظر معنایی یکی از مهم‌ترین‌ها بود. چون آغاز یک راه بود؛ راهی که قرار است در آن، هم کوه‌های بیشتری را ببینم و هم خودم را بیشتر بشناسم.

مشخصات صعود قله کان صیفی:

- نام قله: کان صیفی

- نام کوه: کبیرکوه

- رشته کوه: زاگرس غربی

- استان: ایلام

- ارتفاع قله: ۲۸۱۰ متر

- زمان صعود: ۱ خرداد ۱۴۰۵

- فصل صعود: بهار

- تعداد نفرات تیم: ۱۴ نفر

- مبدأ صعود: شهرستان ملکشاهی، روستای چشمه پهن (جبهه جنوبی)

- مسافت مسیر: حدود ۱۲ کیلومتر از پای کار تا قله

- وضعیت مسیر: پاکوب مشخص و قابل تشخیص

- وضعیت امکانات: مسیر فاقد پناهگاه و جان‌پناه است

- مدت زمان صعود: حرکت از ساعت ۰۰:۱۰ و رسیدن به قله ساعت ۰۶:۰۰

مسیر قله کان صیفی در مجموع مسیر مشخصی دارد و با وجود نبود پناهگاه یا جان‌پناه، داشتن آمادگی مناسب و تجهیزات استاندارد برای یک برنامه کوهنوردی ضروری است.

شروع یک مسیر تازه؛ صعود به قله کان صیفی ایلام و آغاز پروژه سیمرغ

برنامه صعود توسط باشگاه کوهنوردی سیمرغ بهبهان تنظیم شده بود و من هم با اشتیاق در آن شرکت کردم. در تاریخ ۳۱ اردیبهشت به همراه اعضای باشگاه، بهبهان را به مقصد استان ایلام ترک کردیم تا صعود قله کان صیفی را انجام دهیم. کان صیفی با ارتفاع ۲۸۱۰ متر، بلندترین قله استان ایلام و بام این استان محسوب می‌شود. مسیر صعود ما از شهرستان ملکشاهی و روستای چشمه پهن آغاز شد. شب‌هنگام  در ساعت ۰۰:۱۰ بامداد حرکت خود را آغاز کردیم. پس از چند ساعت پیمایش و کمی استراحت، ساعت ۶ صبح روز اول خرداد به قله رسیدیم.

اولین قدم جدی

حس رسیدن به قله برای من متفاوت بود. شاید از نظر فنی، این صعود برنامه‌ای متوسط محسوب می‌شد و چالش خیلی سختی نداشت، اما از نظر ذهنی برای من اهمیت زیادی داشت. حس می‌کردم اولین حرکت رسمی و جدی خودم را در مسیر کوهنوردی هدفمند شروع کرده‌ام. یک بخش کوتاه از مسیر، نیاز به کمی دست به سنگ شدن داشت؛ حدود سه متر مسیر سنگی که البته برایم مسئله خاصی نبود، اما همان لحظه‌های کوچک هستند که تجربه یک صعود را می‌سازند. در این برنامه به عنوان راهنمای مسیر انتخاب شده بودم و همین باعث شد اولین نفری باشم که پا روی قله گذاشت. لحظه‌ای که روی بام ایلام ایستادم، برایم ماندگار شد؛ ترکیبی از شوق، آرامش و حس شروع یک راه طولانی.

طبیعت کان صیفی

 مسیر صعود شبانه را در هوایی همراه با باد تقریباً سرد طی کردیم. اما با روشن شدن هوا طلوع خورشید، هوا  رفته‌رفته گرم شد. با اینکه بهار بود و در ماه سوم سال قرار داشتیم، طبیعت منطقه در بخش‌های بالاتر کمی خشک شده بود؛ با این حال پایین‌تر از قله هنوز یخچال‌هایی وجود داشتند که گرمای هوا نتوانسته بود آنها را کاملاً آب کند. که البته همین تضادهاست که کوه را جذاب می‌کند؛ جایی که در چند کیلومتر می‌توانی هم سرمای باقی‌مانده زمستان را ببینی و هم نشانه‌های آمدن تابستان را.

چرا سیمرغ؟

برای من، سیمرغ فقط یک لیست از ۳۱ قله نیست. این پروژه فرصتی است برای شناخت ایران؛ برای دیدن کوه‌ها، فرهنگ‌ها، مسیرها و آدم‌هایی که در هر منطقه زندگی می‌کنند. از کوه انتظار دارم چیزی فراتر از قدرت بدنی به من بدهد. امیدوارم کوه صبرم را بیشتر کند؛ صبری برای روبه‌رو شدن با تمام ترس‌ها و سختی‌هایی که در زندگی وجود دارد. مسیر کوه همیشه پر از تجربه است. هر لحظه و هر ثانیه‌اش می‌تواند چیزی تازه به آدم یاد بدهد؛ از یک طلوع ساده گرفته تا خستگی مسیر، از سکوت ارتفاعات تا حس رسیدن به قله.

پایان یک صعود، شروع یک مسیر

با تجهیزات معمول یک برنامه صعود، از کوله و کفش مناسب گرفته تا باتوم و لباس‌های مورد نیاز، این برنامه را پشت سر گذاشتم. کان صیفی از نظر فنی برای من مسیر سختی نبود، اما ارزشش در جای دیگری بود؛ در اینکه اولین صفحه از داستان سیمرغ را رقم زد. وقتی روی قله ایستادم، حس عجیبی داشتم؛ انگار برای چند لحظه از تمام شلوغی‌ها و نگرانی‌های زندگی فاصله گرفته بودم. حس رهایی داشتم، شبیه پرواز. در مجموع، کان صیفی فقط یک قله نبود؛ شروع یک مسیر بود. مسیری که امید دارم من را به شناخت بیشتر ایران، طبیعتش و خودم برساند.